
Δέκα χρόνια περάσανε,
καμιά σταγόνα δεν έφτασε ως σ'εμένα,
κανένας υγρός άνεμος,καμιά δροσιά της αγάπης
μι'άβροχη γη...
καμιά σταγόνα δεν έφτασε ως σ'εμένα,
κανένας υγρός άνεμος,καμιά δροσιά της αγάπης
μι'άβροχη γη...
Τώρα,παρακαλώ τη σοφία μου να μη γίνει
φιλάργυρη μέσα σ'αυτή τη στέγνια :
η ίδια εσύ ξεχειλίσου,τη δροσιά σου στάξε,
γίνου,η ίδια εσύ,η βροχή αυτής της κιτρινισμένης ερημιάς !

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου