Fentayin,Fida'I,Οι Αυτο-θυσιαζόμενοι,Huri,Shadow Mage

..
Ονομασία των μελών ορισμένων θρησκευτικών ή πολιτικών ομάδων της Μέσης Ανατολής.
Παλαιότερα,ο όρος ''φιντάϊ'' δήλωνε τα μέλη της αίρεσης των ''Δολοφόνων'' -11ος-13ος αιώνες-.
Χρησιμοποιήθηκε επίσης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία,-αρμενικό κίνημα φεντάϊ- και στο σύγχρονο Ιράν -κυρίως από την ομάδα Φεντά εγιάν-ε-ισλάμ.
Σήμερα,ο όρος δηλώνει τους Αιγύπτιους και Παλαιστίνιους Καταδρομείς που από το 1949 πραγματοποιούν επιδρομές στα εδάφη του Ισραήλ και η δράση των οποίων αποτέλεσε μία από τις αφορμές των Αραβο-Ισραηλινών πολέμων.
..
http://www.ogrecave.com/reviews/assassins_hbook.shtml :
(Assassin character with three prestige classes:
Fida'i (religious assassins),
Houri (seductresses), and
Shadow Mage.
Two of the Prestige Classes are generally better left to GMs though, as fanatics generally don't live too long, and the role playing opportunities for the Houri may not be appropriate for all groups.
To help them in their missions, the Fida'i and Houri both gain spell like abilities, as well as special bonuses based on their prospective fields. For the Fida'i, it's Convention.
For the Houri, it's Pillow Talk. The former provides a bonus against mind effecting spells; the latter, a bonus with several charisma based skills.
The Shadow Mage, the very playable Prestige Class, gains spellcasting ability as well as mastery over shadows through the use of darkvision, a very cool Shadow Familiar, and the bonuses to hide. This is a short chapter which could've benefited from some class combos or more Prestige Classes.)
..
http://en.wikipedia.org/wiki/Nizari#Agencies_of_the_AKDN
http://www.alamut.com/subj/ideologies/alamut/secDoctrines.html
..
"In the first, the teachers threw their pupils into a state of doubt about all conventional ideas, religious and political. They used false analogy and every other device of argument to make the aspirant believe that what he had been taught by his previous mentors was prejudiced and capable of being challenged. The effect of this, according to the Arab historian, Makrizi, was to cause him to lean upon the personality of the teachers, as the only possible source of the proper interpretation of facts. At the same time, the teachers hinted continually that formal knowledge was merely the cloak for hidden, inner and powerful truth, whose secret would be imparted when the youth was ready to receive it. This 'confusion technique' was carried out until the student reached the stage where he was prepared to swear a vow of blind allegiance to one or other of his teachers."
..
The neophyte is taught to believe that God's approval cannot be won by observing the prescriptions of Islam, unless the inner Doctrine, of which they are mere symbols, be received from the Imam to whom its guardianship has been entrusted."
..
"The neophyte is instructed as to the nature and number of the Imams, and is taught to recognize the significance in the spiritual and material worlds of the number Seven which they also represent. He is thus definitely detached from the Imamiyya of the Sect of the Twelve, and is taught to regard the last six of their imams as persons devoid of spiritual knowledge and unworthy of reverence."
..
"The neophyte is now taught the doctrine of the Seven Prophetic Periods, of the nature of the Natiq, the Sus or Asas and the remaining six Samits ('Silent' imams) who succeed the latter, and of the abrogation by each Natiq of the religion of his predecessor. This teaching involves the admission (which definitely places the proselyte outside the pale of Islam) that Mohammed was not the last of the Prophets, and that the Qur'an is not God's final revelation to man. With Mohammed b. Isma'ili, the Seventh and Last Natiq, the Qu'im ('He who ariseth'), the Sahibu 'i-Amr ('Master of the Matter'), an end is put to the 'Sciences of the Ancients' (Ulumu 'l-awwalin), and the Esoteric (Batini) Doctrine, the Science of Allegorical Interpretation (Ta'wil), is inaugurated."
..
"Here the proselyte is further instructed in the Science of Numbers and in the application of the ta'wil, so that he discards many of the traditions, learns to speak contemptuously of the state of Religion, pays less and less heed to the letter of Scripture, and looks forward to the abolition of all outward observances of Islam. He is also taught the significance of the number Twelve, and the recognition of the twelve Hujjas or 'Proofs', who primarily conduct the propaganda of each Imam. These are typified in man's body by the twelve dorsal vertebrae, while the seven cervical vertebrae represent the Seven Prophets and the Seven Imams of each."
..
"Here the proselyte is taught the allegorical meaning of the rites and obligations of Islam, such as prayer, alms, pilgrimage, fasting, and the like, and is then persuaded that their outward observance is a matter of no importance, and may be abandoned, since they were only instituted by wise and philosophical lawgivers as a check to restrain the vulgar and unenlightened herd."
..
"To this and the following degrees only the leading da'is, who fully comprehend the real nature and aim of their doctrine, were initiated. At this point is introduced the dualistic doctrine of the Pre-existent and the Subsequent, which is destined ultimately to undermine the proselyte's belief in the Doctrine of the Divine Unity."
..
"Here the doctrine last mentioned is developed and applied, and the proselyte is taught that above the Pre-existent and the Subsequent is a Being who has neither name, nor attribute, of whom nothing can be predicted, and to whom no worship can be rendered. This Nameless Being seems to represent the Zerwan Akanana ('Boundless Time') of the Zoroastrian system, but...some confusion exists here, and different teachings were current amongst the Isma'ilis, which, however, agreed in this, that, to quote Nuwayri's expression, 'those who adopted them could no longer be reckoned otherwise than amongst the Dualists and Materialists'. The proselyte is also taught that a Prophet is known as such not by miracles, but by his ability to construct and impose in a kind of system at once political, social, religious, and philosophical...He is further taught to understand allegorically the end of the world, the Resurrection, Future Rewards and Punishments, and other eschatological doctrines."
..
"In this, the last degree of initiation, every vestige of dogmatic religion has been practically cast aside, and the initiate is become a philosopher pure and simple, free to adopt such system or admixture as may be most to his taste."
..

Τριαντάφυλλος Κλεάνθης ο Ραμπαγάς,Εισηγητής του Λυρισμού,Το τίμημα των ιδεών

..
Ποιητής και δημοσιογράφος,εκδότης της πολιτικο-σατιρικής εφημερίδας "Ραμπαγάς",
1850-1889.
..
Στην Κωνσταντινούπολη,οι εχθροί ήταν οι Τούρκοι,και τον καταδίκασαν ερήμην σε θάνατο,για το άρθρο του,στο οποίο αναφερόταν στην καταπίεση του ελληνισμού,όπως και εξαιτίας του φλογερού πατριωτισμού των προηγούμενων άρθρων του.
..
Στις 14 Αυγούστου κυκλοφόρησε στην Αθήνα το πρώτο φύλλο του "Ραμπαγάς".
..
Από την πρώτη κιόλας στιγμή δημιούργησε εχθρούς.
Στην Αθήνα,ο εχθρός βέβαια δεν ήταν οι Τόυρκοι,αλλά οι εκφραστές της συντηρητικής πολιτικής,οι αυλοκόλακες και αυτός ο ίδιος ο βασιλιάς.
..
Ωστόσο ο Κλεάνθης δεν πτοήθηκε σε καμιά περίπτωση και,παρά το γεγονός ότι έμεινε χωρίς τους συνεργάτες του,εξακολούθησε να προβάλλει τις δημοκρατικές και αντιβασιλικές απόψεις του.
..
Το 1881 φυλακίσθηκε για ένα μήνα και υπήρξε στόχος δολοφονικής απόπειρας.
..
Η γνωριμία του με τον βουλευτή Ρόκκα Χοϊδά αύξησε την μαχητικότητα του Κλεάνθη.
..
Το 1889 του επιβλήθηκε αυστηρή ποινή επταετούς κάθειρξης,εξαιτίας ενός σκωπτικού αντιμοναρχικού ποιήματος του.
..
Οι πολυετείς διώξεις είχαν κλονίσει την ψυχική του υγεία και στις 25 Μαϊου 1889 αυτοκτόνησε.
..
Θεωρείται ο εισηγητής του λυρισμού στην νεοελληνική ποίηση και ένας από τους σημαντικότερους προδρόμους του δημοτικισμού,αφού,πολύ πριν κυκλοφορήσει το "Ταξίδι" του Ψυχάρη το 1888,είχε συμβάλλει,με την αρθρογραφία του,στην καθιέρωση της δημοτικής,τόσο στην ποίηση,όσο και στην δημοσιογραφία.
..
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ,ΩΣΤΟΣΟ,ΥΠΗΡΞΕ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΥ ΤΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.
.....................................................
Πηγή : http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=594
ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ (1850-1889)Γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους με το ψευδώνυμο Ραμπαγάς, ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος γεννήθηκε στα Ξάμπελα της Σίφνου. Σε νεαρή ηλικία έζησε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία ως συνεργάτης των εντύπων Νεολόγος, Κουδουνάτος, Σάλπιγξ και Διογένης. Διώχθηκε από τις τουρκικές αρχές λόγω του καυστικού ύφους του και κατέφυγε στην Αθήνα, όπου το 1878 ίδρυσε από κοινού με το Βλάση Γαβριηλίδη το σατιρικό περιοδικό Ραμπαγάς, στο οποίο δημοσίευσαν κείμενα μεταξύ άλλων ο Κωστής Παλαμάς και ο Δημήτριος Ταγκόπουλος. Ο Ραμπαγάς προκάλεσε αντιδράσεις και οδήγησε σε φυλάκιση των εκδοτών του. Ωστόσο η έκδοση συνεχίστηκε και μετά την αποχώρηση του Γαβριηλίδη το 1870. Το 1881 έπεσε θύμα δολοφονικής απόπειρας. Αυτοκτόνησε το 1889, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από σοβαρή ψυχική διαταραχή. Στο χώρο της λογοτεχνίας τοποθετείται με τα έμμετρα σατιρικά κείμενα που δημοσίευσε στο Ραμπαγά, ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση από ποιήματα του Βερανζέρου. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Κλεάνθη Τριαντάφυλλου βλ. Μερακλής Μ.Γ., «Κλεάνθης Τριαντάφυλλος», Η ελληνική ποίηση· Ρομαντικοί – Εποχή του Παλαμά - Μεταπαλαμικοί· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ.400-401. Αθήνα, Σοκόλης, 1977.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
• Βαλέτας Γ., « Κλεάνθης Τριαντάφυλλος – Ραμπαγάς. Ο δημοσιογράφος, ο ποιητής, ο μαχητής· Ο αληθινός Ραμπαγάς», Νέα Εστία75, ετ.ΛΗ΄, 15/2/1964, αρ.879, σ.218-234.• Γιαλουράκης Μανώλης, «Τριαντάφυλλος Κλεάνθης», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας12. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.• Κουκούλας Λέων, «Κλεάνθης Τριαντάφυλλος – Ραμπαγάς. Ο δημοσιογράφος, ο ποιητής, ο μαχητής· Η προσφορά του», Νέα Εστία75, ετ.ΛΗ΄, 15/2/1964, αρ.879, σ.215-217.• Μερακλής Μ.Γ., «Κλεάνθης Τριαντάφυλλος», Η ελληνική ποίηση· Ρομαντικοί – Εποχή του Παλαμά - Μεταπαλαμικοί· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ.400-401. Αθήνα, Σοκόλης, 1977.• Πρόκος Αριστείδης, «Η δίκη του Ραμπαγά», Νέα Εστία16, ετ.Η΄, 1η/9/1934, αρ.185, σ.786-790.
Εργογραφία
(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)• Τα τραγούδια του Ραμπαγά· Εκλογή και επιμέλεια Δ.Π.Ταγκόπουλος. Αθήνα, 1898.
..
Βαρύ το τίμημα της σάτιρας...
Πηγή : http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=10.05.2007,id=44674332
Γνωστός «αλιεύς» παλαιών κειμένων ο ημέτερος Βίκτωρ Νέτας θησαύρισε («Ε», 4/5) το «εκπληκτικά επίκαιρο», όπως ορθά χαρακτηρίζει, «προς τον Τρικούπην τραγούδι της εποχής», δημοσιευμένο στις 22 Απριλίου 1888 στην πολιτικοσατιρική εφημερίδα «Ραμπαγάς», που εξέδιδε ο διά βίου μαχητής της πένας Κλεάνθης Τριαντάφυλλος. Το στιχούργημα προτρέπει τον τότε πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη μεταξύ άλλων: «Ψάχ' τους όλους, ψάχ' τους όλους/ όλοι, όλοι κάτι κρύβουν./ Είναι λερωμένοι όσω/ και τα χέρια τους αν νίβουν./ Ψάξε τους εχθρούς και φίλους/ ψάξε όλη την παρέα/ Κι απ' τη Ρούμελη κι απ' όλα/ τα νησιά και το Μωρέα,/ ψάξε, ψάξε, στο Χριστό σου./ Και τον ίδιον εμαυτό σου (...)»...Φαίνεται πως η εποχή ενέπνεε τη σατιρική στιχουργική! Διότι, ακριβώς δύο ημέρες πριν, στις 20 Απριλίου 1888 και στο βραχύβιο σατιρικό φύλλο «Ο θόρυβος», που εξέδιδε ένας άλλος περιφανής μαχητής της πένας και εκ των πρωτοπόρων της λογοτεχνίας μας, ο Μιχαήλ Μητσάκης, δημοσιεύεται η παραλλαγή του γνωστού ποιήματος του Σολωμού «Η καταστροφή των Ψαρρών» (το εύρημα οφείλω στον εκδότη Στρατή Φιλιππότη): «Στης Ελλάδος την ένδοξη ράχη/ Η Κλεψιά περπατώντας μονάχη/ Εις την τσέπη το χέρι κρατεί/ Και τον κόσμον αναγκάζει να κρίνη/ Οτι κλέφτες μονάχα έχουν μείνη/ Εις την άλλοτε τίμια γη!»...Ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος, μετά από πολυετή καταδίκη «επί εξυβρίσει βασιλέως», θα αυτοκτονήσει, από «ψυχολογικό αδιέξοδο», στις 25 Μαΐου 1889, 49 χρόνων. Ο Μιχαήλ Μητσάκης θα τελευτήσει πνευματικά το 1896, 33 μόλις χρόνων, και θα αποβιώσει το 1916 στο Δημόσιο Ψυχιατρείο. Βαρύ, ανέκαθεν, το τίμημα της σάτιρας· ενίοτε, βαρύτατο. Η εξουσία, όταν δεν καλοπιάνεται, δεν χωρατεύει.
..
Πηγή : http://www.snhell.gr/references/quotes/writer.asp?id=362
1.
Δεν είναι πιο τεμπέλικη δουλειά στην οικουμένηπαρά να είσαι βασιλιάς με σύνταγμα, θαρρώ...στο καλαμάρ’ η πέννα σου να είναι βουτημένηκαι μόνο σε υπογραφές να χάνεις τον καιρό!... Λουφέ να παίρνεις δυνατό κι ο τόπος να μη παίρνειποτέ απ’ το χεράκι σου παρά σου τσακιστό!...Απόξω από το παλάτι σου το πράμα του να φέρνεικαι ώς και το λαδόξιδο... Για το ευχαριστώ! Να μην πλερώνεις τίποτε ποτέ του τελωνείουκαι επειδήτις ο λουφές δε σούρχεται πολύςνα τ’ αποσώνεις όσα θες και... χάριν εμπορίου...ξύλα κι αυγά και πρόβατα και κότες να πουλείς!... Τέτοια μακαριότητα και ποιος δεν τη ζηλεύει; Ανεύθυνος ν’ απλώνεσαι, κανείς να μη μπορείλογαριασμό στο ξάπλωμα ποτέ να σου γυρεύει,κι αν μουρμουρίζει ο λαός να κάνεις το βαρύ!... Να μελετάς τον Πωλ ντε Κοκ, ως μόνην ιστορία,να είναι παιδοφάμπρικα η πρώτη σου δουλειά...Κι αν τα τινάξεις, να γραφεί στην πλάκα σου την κρύα:«Ενθάδε κείται το κορμί βαρβάτου βασιλιά!»

«Αβδηριτοβασιλιάς». Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 225-226.
2.
Για δες καιρό που διάλεξεν Απόκρια να βγει!...Τώρα που ανθίζουν οι ντροπές στην κλασική μας γη!...

«Αποκριά», 29-30. Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 223.
3.
Είναι το κάτασπρο χαρτίσαν την απείραχτη παρθένα.Δεν ξέρει ποιος θα του ριχτείκαι ποια θα το χαδέψει πέννα. Μπορεί να τύχει ποιητήςστον Παρνασσό να τ’ ανεβάσει,μπορεί κι απλός μελανωτήςτην παρθενιά του να χαλάσει. Ή Πάπας άγιος φριχτόαφορεσμό να σφενδονίσεικι ένα πλανήτη σερπετόσούζο ακίνητο να στήσει. Μπορεί Βαγγέλιο ιερόνα διαβαστεί στο πρόσωπό του,ή συναξάρι σοβαρό,ή ιστορία Δον Κιχώτου. Μπορεί να λάχει Σολωμόςτη λευτεριά μ’ αυτό να ψάλλει,μπορεί χοντρός λογαριασμόςνα το μαυρίσει του μπακάλη.

«Άσπρο χαρτί», 1-20. Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 227.
4.
Απ’ το τσαμπί σου κρέμεται, γλυκιά μου μαυρομάτα,το έθνος... Σένα θρέφουμε μονάκριβη ελπίδα,χλωρή, όσο ξεραίνεσαι, συ κάνεις την πατρίδα,είν’ από σένα τάλαρο τ’ αλώνια μας γεμάτα,μικρή, γλυκομελάχρινη, κοπέλα μου σταφίδα!

«Στη σταφίδα», 1-5. Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 223.
5.
Μιλούν στο βαλς αμίλητα καρδιές ζευγαρωμένες...Ω! πόσο λέει πλειότερα τ’ αχείλι που σωπαίνει!...Στου βαλς απάνου τα φτερά πετούνε μεθυσμένες,κι απ’ το κεφάλι το μυαλό στα πόδια κατεβαίνει.[...]Το ένα τ’ άλλο κυνηγά, μα μυστικά κρατιέταιδεμένο απ’ του μουσικού το μαγικό δοξάρι,στο γύρνα γύρν’ αναπνοή μ’ αναπνοή φιλιέταικαι κάνει τόσους ο χορός από μονούς ζευγάρι!... Χορεύετε!... Παντού χορός στη φύση βασιλεύει!Χορεύουν οι πλανήτες μας, χορεύουν οι κομήτεςη γη μας βαλς αιώνιο στον ουρανό χορεύει,χορεύουν οι αξέγνοιαστοι ελεύθεροι πολίτες. Χορεύουν όσοι δέσανε γερά το γάδαρό τους,χορεύουν οι τρανοί τρανοί, χορεύουν βασιλιάδες,μα τον παρά για τα βιολιά φορτώνουν στο λαό τους,κι αυτός βαρεί τον ταμπουρά για να γλεντούν αγάδες!

«Χορός», 5-8, 17-28. Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 222.
6.
Χριστός γεννάται σήμερον «Εν Βηθλεέμ τη πόλει».Γιατί, αν γεννιότανε εδώ... τον παίρναν οι διαόλοι.

«Χριστούγεννα». Δημ. Mάργαρης (επιμ.), Aνδρέας Λασκαράτος. Σατιρικοί και ευθυμογράφοι. Bασική Bιβλιοθήκη, 23. «Aετός» A.E., 1954. 229
..
Και άλλα ποιήματα :
http://openarchives.gr/search/%CE%A4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%82%20%CE%9A%CE%BB%CE%B5%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CF%82
..